Az kaldı az
Şubat, Mart önü bahar...
Sonu gelir, ellerimde saltanatı soğukların...
Bu mevsim, yasak sevgilidir güneş.
Öpücüğü sıcak ve kaçamak.
Dayanamaz üşümelerime,
Cemre yetişir imdada...
Önce yüreğime düşer,
Sonra havaya, toprağa, suya
Ardından alır çiçeklerini, gelir bahar...
Doğanın uyanışına şahittir, uçan kuşlar...
3 yorum:
ah evet az kaldi, gelsin gelsin de kendimize gelelim:)
ne güzel umut dolu bir şiir..
umut dolu değil mi:)şu aralar en çok ihtiyacım olan şey..umut etmek..
Yorum Gönder