2 Temmuz 2009 Perşembe
KÜÇÜKKEN..
Hani küçükken evde salonun orta yerine çarşaflardan derme çatma bir çadır kurardıkta, kendimiz için kurduğumuz o dünyanın içinde kimsenin anlayamayacağı şekilde -sebepsizce- mutlu olurduk ya, o duyguyu şu sıralar çok özlüyorum..
Daha Yeni Kayıtlar
Önceki Kayıtlar
Ana Sayfa
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
DUYDUM,DUYURAYIM İSTEDİM.
Yalnızlık; insanlardan yoksun olmaktan çok,
ne söylediğimizi anlamayan insanlar arasında yaşamaktır.