15 Kasım 2009 Pazar

TERKEDİLMEK..




Hani sevdiğimiz adam/kadın bizi bırakıp gittiğinde yalnızlık,çaresizlik ne yapacağını bilemezlik çöker içimize,bütün dünya başımıza yıkılır sanki,koca ömrümüz onunla vefa edecek sanarızda birden bire bu acımasız hayatta bi başımıza kaldığımız çarpar tokat gibi yüzümüze..

Oysa ki ikimizde istemişizdir birbirimizin hayatına girmeyi ta en başında,birbirimiz için mutluluğun tanımıyızdır önceden oysa...

Toparlanmak uzun sürer,yeni bir birliktelik için gözümüz korkar.

Çünkü bu derin hüznün açtığı yaralar kapanmamıştır henüz..
Kimi zaman sürekli O'nu düşünürken buluruz kendimizi ya da bir arkadaş sohbetinde ondan bahsederken ve hatta gördüğümüz bir surette O'nu ararız sıkça..

Terkedilmek ne ağır gelir insana...

Düşünün ki terkedilmek ne ağır geliyorken insana,insanın kaldırabileceği bu duyguyu kaldıramayan bir canlıya neler yapmaz terkedilmek..
Lütfen başka bir canlının hayatıyla ilgili kararlar verirken empati kurun!






2 yorum:

polly dedi ki...

ya içim kalkıyo, böle şeyler yazınca sen..
mahfoldum yine :(

lafrodit dedi ki...

Gerçekler acıtır Polly:(,valla ajitasyon olsun diye yazmıyorum bunları,ama görmezden gelenlerdden biri daha gerçekle yüzleşir belki umudu yok mu,o herşeye sebep..

DUYDUM,DUYURAYIM İSTEDİM.

Yalnızlık; insanlardan yoksun olmaktan çok,
ne söylediğimizi anlamayan insanlar arasında yaşamaktır.