21 Ocak 2009 Çarşamba

SOĞUK VE MERHAMET




Sıcacık bir evde,karnımız tok sırtımız pek olduğu için ne kadar şanslıyız.
Bu aralar rüzgar yüzüme ne zaman vursa, Allah bu soğukta dışarda kalanlara yardım etsin diyor ve bir kez daha şükrediyorum halime...Mesela bugün bizim kızları gezdirip eve dönerken bir kedi gördüm karşı yolda ,garibim tek tek çöpleri kokluyordu ,bi lokma bişey bulabilir miyim diye,kim bilir en son ne zaman yemek yedi,soğuk bir taraftan,açlık bir taraftan,ne kadar zor bir hayat mücadelesi aslında onlar için...
Lütfen,bu yazıyı okuyan her kim varsa çok rica ediyorum, bu savunmasız garipler zaten dışarılarda binlerce psikopatın içinde yaşamak -yaşamaya çalışmak- zorundalar; bir de yemek dertleri olmasın en azından çevrenizdekilerin..Bir kap su ve biraz ekmek işlerini görür..
Onların karnı doyar sizin de içiniz ısınır..

4 yorum:

HÜPCADISI dedi ki...

Çok şekerler... Yazdıklarında çok haklısın, evde bakamasak , sokakta bile bakılabilir. Zaten kediler kim besliyorsa onun kapısından ayrılmazlar...(Tecrübe ile sabit:)

lafrodit dedi ki...

ne kadar da korunmaya muhtaç görünüyorlar değil mi,fikrimi desteklediğin için teşekkürler ,benim gibi düşünmene ve tecrübe etmiş olmana çok sevindim:

azumi dedi ki...

bak benim de sokaktan kurtarip sirkette koyumdan ayirmadigim minik kara kedim de kucagimda simdi ve senin blogu cok sevdi. goruyor yahu herseyi..yazini okurken kedileri farketti pur dikkat simdi.. ama asagidaki fareyi yakalamak icin cok caba sarfetti de yakalayamadi bi turlu hehehheheh

lafrodit dedi ki...

kendisinin patilerinden öpüyor,sana da sevgilerimi gönderiyorum:)lütfen Yumi'ye sarkmasın çok rica ediyorum:))

DUYDUM,DUYURAYIM İSTEDİM.

Yalnızlık; insanlardan yoksun olmaktan çok,
ne söylediğimizi anlamayan insanlar arasında yaşamaktır.