21 Ocak 2009 Çarşamba

MESLEK İCABI


Öğretmenlik, insanın davranış biçimini de etkileyen bir meslek bana göre,mesela ben sırf öğretmen olduğum için düzgün konuşmak ,imlâya dikkat etmek, sokaktaki çocuklara müdahale etmek,kavga edeni ayırmak,yanlış yapılan bir davranışı düzeltmek ya da doğrusunu göstermek,kelime yanlış söylenmişse düzeltmek zorunda hissederim kendimi her zaman..Ama iki gün önce anladım ki sadece ben değilmişim bu şekilde davranan..

Malumunuz yaklaşık bir haftadır spor maceramız tam gaz devam ediyor.Geçen gün step ve aerobik faciamdan bahsetmiştim,işte tam da o spordan başka herşeye benzeyen çabalarım sırasında iki göz beni izliyordu,arada bir göz göze gelip gülümsedik birbirimize ama konuşmadık tabi ..

Ertesi seansta tekrar karşılaştık.O, yerde kendi kendine aerobik hareketleri yapıyor, bende aletli çalışıyordum,en sonunda dayanamadı bak şunu şöyle yapman gerekiyor diye başladı anlatmaya,bir yandan kendi hareketlerini yapıyor bir yandan da hem benim duruşumu düzeltmem gerektiğini, hemde nasıl nefes alıp verirsem daha iyi verim alabilirim onu anlatıyor,bende '' valla işi çözmüşsünüz tane tane anlatıyorsunuz'' dedim, ''öğretmenim ya ondandır'' dedi:)meğer aynı ''insana eziyet veren, yapmazsam rahat edemem'' durumu onda da varmış..

Biraz konuştuk ,sohbet ettik,laf döndü dolaştı platese geldi,cd'leri varmış plates dersi cd'leri..Getiriyim sana dedi bende getirin dedim.Salı günü almış gelmiş sağolsun.Bu sabah, ödevini yapması gereken öğrenci disipliniyle taktım cd'yi geçtim tv. nin karşısına (neyim eksik Ebru Şallı'dan fazlam bile var:))

Sonuç mu? hemen yazayım:ağrıyan kaslar,ama mutlu bir ben!El atmadığım bi' plates kalmıştı, onu da aradan çıkardım,eşime sipariş verdim yakında topum da geliyor..

Ankara sirki bizim evde kuruluyor:))

Hiç yorum yok:

DUYDUM,DUYURAYIM İSTEDİM.

Yalnızlık; insanlardan yoksun olmaktan çok,
ne söylediğimizi anlamayan insanlar arasında yaşamaktır.