23 Ocak 2009 Cuma

FİKRİ SABİT

Kâğıt ve kalemin elinin altında olduğu anlarda insan illaki birşeyler karalama ihtiyacı hissediyor nedense..

Herkes imza atmayı,sevgilisinin ya da kendisinin adını yazmayı,o an aklından geçen şarkı sözünü kağıda iliştirmeyi tercih ederken,ben hep aynı şekli çiziyorum...

Neden bilmiyorum,bu şekil ne zaman ve nasıl ortaya çıktı ve benim hayatıma yerleşti onu da bilmiyorum ama ne zaman bir kâğıt kalem geçse elime hep aynı şekil..

Bunu çizmezsem rahat edemem..Birde bu çiçeğe/ yaprağa benzeyen şeyler sürekli iki yaprağın arasından yenisi çıkmak suretiyle çoğalıyor,yani kağıt bitene kadar şekil bitmiyor..
Ne yani,benden başka kimsenin böyle bir alışkanlığı yok mu?

1 yorum:

asliasli dedi ki...

vaaar!bende benden baska varmış diye sevindim benim de 1 desenim vardır herkes imza atarken kağıtlara ben yıllarca onu çizdim hala da çizerim

DUYDUM,DUYURAYIM İSTEDİM.

Yalnızlık; insanlardan yoksun olmaktan çok,
ne söylediğimizi anlamayan insanlar arasında yaşamaktır.